Mart van Schijndel (1943) was een van de weinige Nederlandse architecten die het postmodernisme al vroeg en zonder terughoudendheid omarmde. Een zichtbaar voorbeeld daarvan is de gevel van het LOKV in Utrecht (Landelijk Ondersteuningsinstituut voor Kunstzinnige Vorming, Ganzenmarkt 6), waar hij gebroken kolommen en rustieke motieven toepaste. Voor Van Schijndel bood het postmodernisme een breed repertoire aan vormen, typologieën en materialen, waarmee hij bewust afstand nam van de beperkingen van het modernisme.

Tegelijkertijd bleef hij sterk geïnteresseerd in technische innovatie en industriële productie. In zijn werk combineerde hij deze rationele benadering met de expressiviteit van het postmodernisme. Licht en ruimte gebruikte hij daarbij als actieve ontwerpelementen. Zijn eigen woonhuis aan het Pieterskerkhof in Utrecht, bekroond met de Rietveldprijs in 1995, geldt als een sleutelwerk binnen zijn oeuvre. In 1999 werd het pand toegevoegd aan de Utrechtse monumentenlijst als jongste monument van de stad.

Van Schijndel studeerde in 1967 af aan de Gerrit Rietveld Academie, waar hij werd opgeleid tot meubelontwerper, bouwkundig en interieurarchitect. Een jaar later vestigde hij zijn eigen architectenbureau in Utrecht. Hij werkte voornamelijk voor particuliere opdrachtgevers en culturele instellingen, en ontwierp voor veel projecten ook het interieur, het meubilair en de verlichting.

Naast zijn ontwerppraktijk was Van Schijndel actief in het onderwijs. Hij gaf les aan diverse academies in Nederland en was vijftien jaar verbonden aan de Fachhochschule in Düsseldorf, waar hij een belangrijke rol speelde in de opleiding van jonge architecten.

Ook als productontwerper liet Van Schijndel zijn sporen na. Ontwerpen als de Delta Vaas en de aluminium stapelstoel Fulfil, ontwikkeld in samenwerking met Lensvelt, bezorgden hem internationale bekendheid.

Mart van Schijndel overleed op 56-jarige leeftijd na een kort ziekbed.